Το Πλατάνι στην Πλατεία του Χωριού.


Το πλατάνι είναι πάνω από 35 ετών, νεαρό ακόμα αν σκεφτούμε μέχρι τι ηλικιά φτάνουν, και βρίσκετε στην πλατεία του χωριού.
Στην σκιά του ξεκουράζονται οι γέροντες του χωριού, παίζουν τα μικρά παιδιά, συζητούν οι νέοι.
Το πλατάνι μας, μας δροσίζει, είναι μέρος του χωριού μας, της ιστορίας του. Μεγάλωσε μαζί μας και θα μεγαλώσει και άλλο μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Ολα τα σχόλια είναι δεκτά εκτός από τα υβριστικά. Προάγουμε τον πολιτισμό !!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ιστορίες του Τόπου μας: Από το Γιαραμάζ στο Πολυδένδρι.

Εικόνα
Ρίζες και Μνήμες: Μια Αυθόρμητη Καταγραφή Ιστορίας.  Στις 15 Απριλίου 2016, κάτω από τον μεγάλο πλάτανο στην πλατεία του χωριού, μαζί με τον θείο Άριστη Τσιρακίδη, περιμένοντας φοιτήτριες που θα έρχονταν για μια εργασία σχετικά με την ποντιακή γλώσσα, ξεκινήσαμε αυθόρμητα μια κουβέντα για τα παλιά… τα πολύ παλιά.  Μια συζήτηση που σήμερα θεωρείται πλέον ένα μικρό ιστορικό αρχείο για το χωριό μας.  Με είχε συνεπάρει τόσο πολύ η αφήγησή του, που είχα ξεχάσει να πατήσω το κουμπί της ηχογράφησης· γι’ αυτό, δυστυχώς, έχω μόνο 10 λεπτά από εκείνη τη μοναδική στιγμή.  Ένα απόσπασμα αυτής της συζήτησης αφορά το Γιαραμάζ, το σημερινό Πολυδένδρι, και τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων του τόπου μας. Μνήμες πολύτιμες, που δεν πρέπει να ξεχάσουμε, αλλά να περνούν από γενιά σε γενιά. Νιώθω ευλογημένη που κατάφερα να «κρατήσω» ζωντανό ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας, τόσο μέσα από τις μαρτυρίες του θείου Αρίστη όσο και της θείας Ζώης Απατζίδου. Λυπάμαι μόνο που δεν κατά...
Διαβάστε περισσότερα

Το ανθισμένο πεζοδρόμιο της κυρά Μαρίκας που ομορφαίνει τον δρόμο..

Εικόνα
Στο χωριό μας, εκεί που ο δρόμος συναντά τις αυλές και οι άνθρωποι ακόμα χαιρετιούνται με την καρδιά, υπάρχει ένα πεζοδρόμιο που μοιάζει βγαλμένο από παραμύθι. Η κυρία Μαρίκα Γεϊτσίδου, με αγάπη, μεράκι και υπομονή, έχει μετατρέψει μια απλή γωνιά του δρόμου σε έναν μικρό ανθισμένο παράδεισο. Οι σπόροι από τον κήπο της έπεσαν κάποτε στο πεζοδρόμιο, φύτρωσαν μόνοι τους και εκείνη δεν τα άφησε στην τύχη τους. Τα αγκάλιασε, τα φρόντισε και τα έκανε κομμάτι της καθημερινής ομορφιάς του χωριού μας. Τριαντάφυλλα, πολύχρωμα λουλούδια και ευωδιές γεμίζουν το πέρασμα και κάνουν κάθε διαβάτη να κοντοστέκεται για λίγο, να χαμογελά, να θυμάται πως η ομορφιά κρύβεται στα απλά και αληθινά πράγματα. Δεν είναι μόνο λουλούδια, είναι η φροντίδα και η αγάπη μιας νοικοκυράς για τον τόπο της. Τα χωριά μας είναι μικρές όασεις γύρω από τις τσιμεντουπόλεις· τόποι που γαληνεύουν την ψυχή, γεμίζουν τα μάτια με χρώματα και χαρίζουν την ηρεμία και την ποιότητα ζωής που όλοι έχουμε ανάγκη.  Και μέσα σε αυτά ...
Διαβάστε περισσότερα

Η Πόντια γυναίκα της υπαίθρου, τότε και σήμερα !!!

Εικόνα
Οι λόγοι που με ώθησαν να γράψω αυτό το κείμενο είναι δύο άρθρα που διάβασα στο διαδίκτυο για την θέση της γυναίκας στον αγροτικό Πόντο. Ο ένας αφορά αυτή την φωτογραφία που βλέπετε δίπλα (η φωτογραφία αν πατήσετε πάνω μεγαλώνει) . Περπατώντας προς την λέσχη του χωριού μας είδα την θεία Ζώη Απατζίδου φορτωμένη με τον τρόπο που βλέπετε, με ξύλα που μάζεψε. Αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό με εικόνες που είδα στο διαδίκτυο με γυναίκες από τον Πόντο να μεταφέρουν τα ξύλα έτσι ακριβώς όπως και η θεία. Εκείνες τις μέρες μάλιστα διάβασα και ένα άρθρο  pontos-news για τις γυναίκες στον αγροτικό Πόντο το οποίο αναφερόταν στον τρόπο αυτό της μεταφοράς των καυσόξυλων και γενικά των ξύλων για τις εργασίες του σπιτιού. Έγραφε λοιπόν το άρθρο: "Στον αγροτικό Πόντο η γυναίκα ήταν επιφορτισμένη όχι μόνο με τις οικιακές εργασίες και την κτηνοτροφία, αλλά και με υποχρεώσεις που θα ήταν προτιμότερο να εκτελούνται από άντρες. Ήταν τόσο σκληραγωγημένη, ώστε ακόμη και τα «σελέκια», το φορτίο ...
Διαβάστε περισσότερα